. از نخستین زمزمه های تمدن نشانی بس کهن داردبله قره تپه تلی از خاکستر سفال و اسکلت انسانی و حیوانی که توام با هم آمیخته رازی بس بزرگ در خود مدفون ساخته در کنار رود کاهوچای .کاوشها و گمانه زنیها پیرامون این تپه باستانی نشانهایی از تمدن شش هزار ساله را پرده برداری نمود از نخستین سکونتگاههای بشری در دوره نو سنگی که اولین روستاهای فلات مرکزی ایران شکل گرفت.استاد اسماعیل ایوکی(رحمانی) 1383 خبرگزاری میراث فرهنگی و روزنامه جام جم خبر از کشف تمدنی باستانی در یکی از بزرگترین تپه های باستانی همدان خبر دادند که قابل مقایسه با تپه زاغه قزوین گیان نهاوند و سیلک کاشان بود.گلدر تپه در نزدیکی قره تپه نیز تاریخی کهن داشته ولکن به دلیل عدم کاوش و گمانه زنی قدمت آن نامعلوم است ولی شواهد گواهی است بر باستانی بودن آن.
عده ای بر این باورند که درقره تپه فامنین مرده سوزی رواج داشته
مذهب عمده ترین دلیل برای مرده سوزی اعلام شده است. پیش از زرتشتیان نیز مرده سوزی در برخی اقوام نیز به قولی رایج بوده اما با ورود زرتشت این عمل کامات منسوخ می شود.
براین اعتقاد بودند که با مرگ فرد آلودگی گسترده ای آزاد می شود که تنها راه رفع این آلودگی سوزاندن جنازه مرده ها می باشد
اول آنکه: این کار را (سوزاندن مرده) بهترین راه تسریع در رسیدن متوفی به زندگی بعدیش می دانستند و دوم آنکه با این کار در صدد برطرف کردن آلودگی ایجاد شده بر می آمدند..
سوزاندن جنازه و دفن خاکستر آن، به مراتب ارزان تر از تهیه ی تابوت و اجاره ی یک گور به مدت پنج تا سی سال است.
اين كار به روزگار پيش از دينزرتشتي بازميگردد. خود مردگان را در جایگاهی ویژه میسوزاندند و این خاکستر فراوان، بازماندهٔ چوب و هیزمی است که جسد را در میان آن به آتش میکشیدهاند و بنابر سنن کهن پس از سوزاندن جسد برای زندگی پس از مرگ شخص درگذشته، در میان خاکسترها ظروف سفالین یا فلزی میگذاشتهاند و روی این تودهٔ خاکستر خاک نرم میریختهاند تا هنگامی که شخص دیگری درمیگذشته، برای سوزاندن او دوباره بتوانند بر پهنهٔ خاک هیزم قرار بدهند
